Ga naar: navigatie, zoeken

Longobarden

Longobarden, ook Langobarden en Lombarden genoemd, Germaanse volksstam uit Noord-Europa die langzaam naar het zuiden trok. Ze waren al bekend bij de Romeinse historicus Tacitus (ca. 56-117). In 568 verkregen zij de heerschappij over Italië tot ver beneden de Tiber. Munten van de Longobardische koningen bestonden uit aanmerkelijk lichtere imitaties van Byzantijnse tremisses (tremissis). De laatste Longobardische koning Desiderius (757-74) werd door Karel de Grote aan zich onderworpen.

Van de 6e tot de 9e eeuw zijn er in zuidelijk Italië nog vier praktisch onafhankelijke Longobardische hertogdommen, waarvan het meest belangrijke, Beneventum, gouden solidi (solidus) en tremisses sloeg naar Byzantijns voorbeeld.